Əğər Qarabağda vuruşmaq yox, mahnı oxumaq davası olsaydı, biz udardıq. Çünki əsl azərbaycanlılar ancaq boş-boş şer dimek, zırıltılı mahnı oxumaqda ustadırlar. O ki qaldı silah götürüb müharıbəyə getmək, onda kişi tapılmır. Zato kişilik haqqında dəstan yazmaq lazım olanda, bir diviziya şair ortaya çıxır. Manızlar ölkəsiyik də. Bir köpək oğlu durub dimir ki, namus-qiryət erməni ayağı altındadır. Hamı hələ klip çekir.